حجت‌الاسلام والمسلمین حاج‌علی‌اکبری در خطبه‌های نماز جمعه تهران با اشاره به معیار‌های صحیح در رفتار و موضع‌گیری مؤمنان، بر اخلاص و رضایت خداوند متعال به‌عنوان اصل اساسی تأکید کرد و گفت: همه‌چیز در زندگی یک انسان مؤمن، از جمله موضع‌گیری‌ها، رفتار‌های اجتماعی و حتی مدیریت خانه، باید در مسیر تحصیل رضای خداوند باشد.

وی با اشاره به آیه شریفه «مَنْ خَشِیَ الرَّحْمَنَ بِالْغَیْبِ وَجَاءَ بِقَلْبٍ مُنِیبٍ» افزود: تقوا، نور درخشان انسان مؤمن است. وقتی مؤمن با دل و جان در برابر خداوند خاشع است، جمال و جلال حضرت حق را احساس می‌کند و این حضور الهی در زندگی او جلوه‌گر می‌شود.

حاج‌علی‌اکبری با تأکید بر جایگاه امام حسین (ع) در تربیت دل‌های مؤمنان گفت: دلِ آراسته به تقوا، دلِ حسین‌دوست است. باید تقوای دل خود را از اباعبدالله الحسین (ع) پس بگیریم و سبک زندگی‌مان را در مسیر نگاه الهی قرار دهیم.

وی در ادامه با اشاره به ضرورت پیوستگی معنوی در زندگی، اظهار داشت: «سیر زندگی مؤمن باید در ردیف و امتداد اتصال با خداوند قرار گیرد؛ این‌گونه است که انسان به جاودانگی و قرب الهی دست می‌یابد.

تقوا، بنیان نهضت حسینی است 

حجت‌الاسلام والمسلمین حاج‌علی‌اکبری در ادامه با اشاره به ریشه‌های معنوی و الهی قیام امام حسین (ع) تأکید کرد: بنیان نهضت اباعبدالله‌الحسین (ع) بر تقوا و اخلاص در برابر خداوند متعال است. هر مرحله از این نهضت، جلوه‌ای از تقوای الهی و اطاعت محض از پروردگار بود.

وی افزود: از همان آغاز که امام حسین (ع) با شجاعت از بیعت با یزید امتناع کرد، این تصمیم برخاسته از تقوا بود. هنگامی‌که به دعوت مردم کوفه پاسخ مثبت داد و خانه خدا را در ایام حج ترک کرد، باز هم تقوا راهنمای گام‌های او بود.

خطیب جمعه تهران با اشاره به مناسبات امام‌حسین (ع) با اصحاب و یارانش گفت: در کلمات حضرت، در شیوه تعامل با یاران، و حتی در معرفی شخصیت‌هایی همچون مسلم‌بن‌عقیل، تقوا موج می‌زند. مسلم، وقتی فرصت ترور ابن‌زیاد در خانه هانی را داشت، به یاد فرمایش پیامبر اکرم (ص) افتاد که فرمود: «مکتب ما، مکتب ترور نیست.» و او از این کار خودداری کرد.

وی ادامه داد: در کربلا نیز هنگامی که مسلم‌بن‌عوسجه فرصت داشت تا شمر را از پا درآورد، با اجازه امام (ع) مواجه شد که فرمودند: «نه، من آغازگر جنگ نیستم.» این نیز جلوه‌ای دیگر از تقوا بود که در همه لحظات نهضت حسینی جریان داشت.

حاج‌علی‌اکبری در بخش دیگری از سخنان خود به ماجرای بازگشت حر بن یزید ریاحی به سوی امام (ع) اشاره کرد و گفت: وقتی حر با آن پیشینه و خطای بزرگ به محضر حضرت آمد و طلب عفو کرد، امام با مهربانی او را پذیرفت. این بخشش، این رأفت، و این پذیرش، نماد والای دیگری از تقوای حسینی است که دل‌ها را تا قیامت تحت تأثیر قرار می‌دهد.

انتهای پیام/