به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اخبار فارسی به نقل از خبرگزاری ایسنا، جلسه‌ای دیگر از مذاکرات میان ایران و آمریکا، امروز (یکشنبه ۲۱ اردیبهشت ماه) برگزار می‌شود؛ طی این ایام، بحث‌ها پیرامون تأثیر این گفت‌وگوها بر فضای اقتصادی کشور شدت گرفته بود؛ در حالیکه برخی به نتایج احتمالی این مذاکرات امیدوارند، مسئولان دولتی و اقتصادی طی ماه‌های اخیر بارها تاکید کرده‌اند که نباید اقتصاد ایران را شرطی و وابسته به نتیجه مذاکرات کرد؛ از دید دولت، مسیر تثبیت و رشد اقتصادی کشور باید با اتکا به ظرفیت‌های داخلی، تعامل منطقه‌ای و برنامه‌ریزی مستقل دنبال شود. چه توافقی حاصل بشود یا نشود. 

با این حال، این نکته بسیار اهمیت  دارد که در صورت رسیدن به توافق، بدون شک فرصت‌های جدیدی در حوزه تجارت خارجی، دسترسی به منابع مالی، رفع محدودیت‌های بانکی و کاهش هزینه‌های صادرات و واردات پدید خواهد آمد، بنابراین اینجاست که نقش بخش خصوصی و نهادهای صادرات‌محور در بهره‌برداری هدفمند از این فضا پررنگ‌تر می‌شود؛ فارغ از اینکه انجام توافق و برداشت تحریم‌ها، بسیار اثرگذار در روابط ایران با دنیا و تسهیل فعالیت‌های اقتصادی و تجاری دارد اما این پرسش بسیار مهم شکل می‌گیرد که با صورت پذیرفتن توافق، چه برنامه‌هایی برای ادامه خواهیم داشت و مهم‌ترین تمرکز فعالیت‌های اقتصادی به کدام بخش‌ها باید باشد.

در همین رابطه، محمد لاهوتی- رئیس کنفدراسیون صادرات ایران- در گفت‌وگو با ایسنا، به بیان دیدگاه‌ها و برنامه‌های پیش‌رو  پرداخت.

وی نسبت به نتیجه‌بخش بودن این گفت‌وگوها ابراز امیدواری کرد و گفت: در وهله اول این امیدواری را دارم که توافقات این بار، به نتیجه برسد؛ مخصوصاً که ما در این دوره بطور غیرمستقیم با آمریکایی‌ها که همیشه مانع پیشرفت بودند و تحریم‌های زیادی را بر کشور ما اعمال کردند، مستقیماً و بدون واسطه کشورهای دیگر صحبت می‌کنیم. این مسئله می‌تواند با توجه به تأثیرگذاری ایران در سایت جهانی آمریکا، بسیار مهم باشد.

رئیس کنفدراسیون صادرات ایران با بیان اینکه کشور باید برای هر دو حالت رفع یا تداوم تحریم‌ها برنامه داشته باشد، تصریح کرد: قطعاً در کشور پلن A و B داریم. پلن A در شرایط تحریمی خواهد بود و پلن B ما مربوط به شرایط پس از تحریم است. ۴۰ سال است کشور ما تحت تحریم‌های ظالمانه بوده و طی پنج-شش سال گذشته، سخت‌ترین تحریم‌هایی که در دنیا تجربه شده، به ما تحمیل شده است.

تجربه عبور از تحریم را داریم؛ اما بدون تردید، شرایطِ عادی اقتصادی، وضعیت را بسیار پویاتر خواهد کرد. اگر روابط بانکی برقرار شود، تحریم‌ها برداشته شود، FATF پذیرفته شود و ایران به اقتصاد جهانی متصل شود، آنگاه کشور می‌تواند از فرصت‌های خدادادی‌ خود در جهت منافع ملی و بهبود معیشت مردم استفاده کند

لاهوتی ادامه داد: آیا این تحریم‌ها بر اقتصاد ایران تأثیر گذاشته؟ قطعاً تأثیر گذار بوده است؛ اما آیا اقتصاد را بطور کامل متوقف کرده است؟ خیر؛ چرا که در سخت‌ترین شرایط تحریمی هم ما افزایش صادرات، ارزآوری و تأمین نیازهای کشور را تجربه کردیم. بخشی از مشکلات امروز اقتصادی مربوط به تحریم‌هاست و بخشی را نیز من ناشی از خودتحریمی می‌دانم.

رئیس کمیسیون توسعه صادرات غیرنفتی اتاق بازرگانی ایران تاکید کرد: ما تجربه عبور از تحریم را داریم؛ اما بدون تردید، شرایطِ عادی اقتصادی، وضعیت را بسیار پویاتر خواهد کرد. اگر روابط بانکی برقرار شود، تحریم‌ها برداشته شود، FATF پذیرفته شود و ایران به اقتصاد جهانی متصل شود، آنگاه کشور می‌تواند از فرصت‌های خدادادی‌ خود در جهت منافع ملی و بهبود معیشت مردم استفاده کند. بنابراین رفع تحریم‌ها می‌تواند ما را به سمت اقتصادی بزرگ‌تر و قدرتمندتر هدایت کند.

در حوزه نفت و پتروشیمی، فرصت‌های بسیاری است که هنوز دست نخورده‌اند

وی درباره برنامه‌های آینده ایران در صورت توافق، تصریح کرد: اگر شرایط کشور عادی شود، ما در زیرساخت‌ها کمبود داریم؛ از جمله بنادر، کشتیرانی، حمل‌ونقل هوایی. یکی دیگر از موارد بحث صنعت توریسم که با وجود منابع تاریخی و طبیعی فراوان می‌تواند بسیار گسترده شود اما با این وجود، امکانات لازم مانند هتل و ترانسفر مناسب را نداریم و بایستی در این زمینه اقدام کنیم.

لاهوتی همچنین ضمن اشاره به فرصت‌های اقتصادی مغفول در کشور، اظهار کرد: در حوزه نفت و پتروشیمی، فرصت‌های بسیاری داریم که هنوز استفاده نشده‌اند. شاید یکی از دلایلی که آمریکا امروز تمایل دارد با ایران به توافق برسد، همین منابع دست‌نخورده و نگاه تاجرانه رئیس‌جمهور آمریکا باشد تا در قالب سرمایه‌گذاری مشترک از آن بهره‌مند شود.

رئیس کنفدراسیون صادرات ایران در پایان، تاکید کرد: در صورت توافق، شاهد ورود سرمایه خارجی و همچنین بازگشت سرمایه‌های ایرانی خارج از کشور خواهیم بود و قطعا فرار سرمایه کاهش پیدا می‌کند؛ اما برای رسیدن به جایگاه واقعی اقتصاد ایران، حداقل یک دهه زمان نیاز داریم تا زیرساخت‌ها تقویت شوند، سرمایه‌گذاری اتفاق بیفتد و ایران در سطح جهانی به یک کشور عادی تبدیل شود.

انتهای پیام